fbpx

Z roku na roku rośnie liczba obcokrajowców, którzy kupują mieszkania w Trójmieście. Niektórzy z nich przybywają tu w związku z pracą w międzynarodowych korporacjach, które coraz chętniej otwierają swoje siedziby w nadmorskiej metropolii. Inni kupują nieruchomości jako inwestycję.

W 2016 roku polskie prawo umożliwiło zakup nieruchomości bez zezwolenia nabywcom z Europejskiego Obszaru Gospodarczego (do którego poza krajami Unii Europejskiej należą Islandia, Lichtenstein i Norwegia). W związku z tym dla tej grupy nie sposób dokładnie określić, ile takich transakcji miała miejsce.

Ministerstwo Spraw Wewnętrznych i Administracji, posiada dane tylko o nieruchomościach kupionych przez osoby spoza EOG. W 2018 roku wydało zaledwie 89 takich pozwoleń, które dotyczyły zakupu 109 lokali mieszkaniowych i użytkowych.

Co ciekawe w Trójmieście było ponad dwa razy więcej takich transakcji, jeśli spojrzymy pod kątem kupowanej powierzchni. W skali kraju ponad połowa rejestrowanych zakupów dotyczy obywateli Ukrainy.

Kto i dlaczego kupuje mieszkania nad morzem?

Nad morzem najchętniej inwestują Norwegowie, Szwedzi oraz Brytyjczycy, Niemcy i Rosjanie. Przy czym warto wspomnieć, że zainteresowanie zakupem nieruchomości w Gdańsku, Gdynia czy Sopocie interesują się zarówno duże fundusze inwestycyjne, jak i prywatni inwestorzy z tych krajów.

Poza oczywistym potencjałem inwestycyjnym na Pomorze obcokrajowców przyciąga również rozwijający się rynek pracy. Zagraniczne firmy korzystając z korzystnej, biznesowej koniunktury, panującej w Trójmieście, coraz częściej przysyłają tutaj swoich menadżerów, którzy są zainteresowani zakupem mieszkań, najczęściej o podwyższonym standardzie, w dobrych lokalizacjach.

Oczywiście dużą grupę nabywczą stanowią również obywatele Ukrainy, którzy przenoszą się do Gdańska wraz z całymi rodzinami. Nie odstrasza ich nawet konieczność uzyskania wspomnianego wcześniej pozwolenia, na które muszą czekać od pół roku do roku.

Jakie są procedury, jeśli chodzi o uzyskanie zgody na zakup mieszkania przez cudzoziemca?

Szczegóły postępowania w przypadku zakupu nieruchomości przez cudzoziemca określa Ustawa z 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców (czyli osób fizycznych, nieposiadających polskiego obywatelstwa). Ponieważ w rozumieniu prawa, samodzielny lokal mieszkalny lub użytkowy jest traktowany jako nieruchomość, swoimi przepisami obejmuje ona również rynek mieszkaniowy.

Obcokrajowiec do zrealizowania takiej transakcji potrzebuje zezwolenia MSWiA, które jest wydawane w formie decyzji administracyjnej. Warto również zauważyć, że samo uzyskanie takiego pozwolenia nie jest dla niego podstawą do uzyskania polskiego obywatelstwa, czy nawet prawa do pobytu w kraju.

Jak wspomnieliśmy na początku z konieczności starania się o takie zezwolenie zwolnione są przedsiębiorstwa i osoby prywatne, które działają na terenie EOG. Przepisy przewidują również kilka innych możliwości zwolnienia z konieczności posiadania zezwolenia – dotyczą cudzoziemców, którzy:

  • zamieszkują w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej pięć lat od udzielenia zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej;
  • są w związku małżeńskim z obywatelem polskim i zamieszkują w Rzeczypospolitej Polskiej co najmniej dwa lata od udzielenia zezwolenia na pobyt stały lub zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego Unii Europejskiej, jeżeli nabywają nieruchomości, które w wyniku nabycia stanowić będą wspólność ustawową małżonków.

Wyjątki te nie mają zastosowania, jeśli kupowana nieruchomość położona jest w strefie nadgranicznej, do której należy Trójmiast – tak więc, w zasadzie każdy obcokrajowiec nienależący do EOG musi uzyskać stosowne zezwolenie na zakup mieszkania w Gdańsku, Gdyni lub Sopocie.

Co z udziałem w gruntach lub nieruchomości?

Przy zakupie mieszkania dochodzi często również do nabycia udziałów w gruntach, które formalnie są odrębnymi nieruchomościami (np. części wspólne dostępne dla wszystkich mieszkańców).

W takim przypadku obcokrajowiec spoza EOG powinien uzyskać osobne zezwolenie, nawet jeśli udziały w gruncie wspólnym są niewielkie.

Analogicznie przepisy traktują sytuację, w której nabywane są udziały w nieruchomości, w której są lokale mieszkalne, ale nie zostały one wyodrębnione.

Podobnie, jak w przypadku zezwolenia na zakup lokal mieszkaniowy, obowiązuje dyspensa dla obcokrajowców mających zgodę na pobyt stały, bądź będących w związku małżeńskim z obywatelem polskim (przy zachowaniu odpowiedniej długości pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej).

Każde zezwolenie na zakup nieruchomości wydawane jest wyłącznie na wniosek obcokrajowca. Jest ważne przez dwa lata, licząc od daty jego wystawienia. Osoba wnioskująca musi wykazać zachodzące okoliczności, które łączą go z Polską. W szczególności są to:

  • posiadanie polskiej narodowości lub polskiego pochodzenia,
  • zawarcie związku małżeńskiego z obywatelem polskim,
  • posiadanie zezwolenia na pobyt stały lub czasowy na terenie Unii Europejskiej,
  • członkostwo w zarządzie przedsiębiorstwa mającego siedzibę na terytorium RP, kontrolowanego przez osoby lub spółki będące cudzoziemcami,
  • wykonywanie na terytorium Polski działalności gospodarczej lub rolniczej.

Szczegółowy wykaz takich okoliczności znajdziemy w art.1a ust.1 Ustawy z 24 marca 1920 r. o nabywaniu nieruchomości przez cudzoziemców.

Dodatkowo zezwolenie może zostać wydane, jeśli nabycie przez obcokrajowca nieruchomości nie stwarza zagrożenia obronności, bezpieczeństwa państwa lub porządku publicznego, a także nie stoi w sprzeczności z polityką społeczną i polityką zdrowia społeczeństwa. Powierzchnia takiej nieruchomości nie może również przekraczać 0,5 ha.

Wniosek o wydanie zezwolenia, wraz z niezbędną dokumentacją i potwierdzeniem uiszczenia opłaty skarbowej w wysokości 1570 zł powinien trafić do Ministerstwa Spraw Wewnętrznych i Administracji.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *